Bizim Hikayemiz

Bazı hikâyeler bir iş kurmakla başlamıyor.

Bir çocuğun oyununa eşlik etmekle, bir ebeveynin kaygısını dinlemekle, “Acaba burada ne anlatmaya çalışıyor?” diye merak etmekle başlıyor.

Benim hikâyem de biraz böyle başladı.

Gelişim psikolojisi alanında ilerlerken zamanla şunu daha iyi anladım: Bir çocuğu anlamak için yalnızca davranışına bakmak yetmiyor. Oyununa, ilişkilerine, duygularına, ailesine, çevresine ve içinde bulunduğu gelişim dönemine birlikte bakmak gerekiyor.

Çünkü çocuklar çoğu zaman bize kelimelerle değil; oyunla, hareketle, bazen bir öfke nöbetiyle, bazen bir sessizlikle anlatıyorlar kendilerini.

Amaryllis benim için tam da bu anlayışın bir yansıması oldu. Çocukların ve ailelerin gelişimsel, sosyal ve duygusal ihtiyaçlarına eşlik ettiğim; oyun terapisi, gelişimsel değerlendirme ve psikolojik destek çalışmalarını bir araya getirdiğim bir alan…

Ama hikâyenin başka bir tarafı daha var: Gelişim Yolculuğum, Play Date.

Play Date, yıllar önce “Çocuklar birlikte oynarken ne kadar çok şey öğreniyorlar” düşüncesiyle başladı. Zaman içinde yalnızca bir oyun grubu olmaktan çıktı. Çocukların keşfettiği, denediği, hareket ettiği, beklemeyi öğrendiği, arkadaşlık kurduğu; ebeveynlerin ise çocuklarını biraz daha farklı bir gözle izleyebildiği küçük bir gelişim yolculuğuna dönüştü.

Belki de bu yüzden Amaryllis ve Play Date benim için aynı hikâyenin iki farklı parçası.

​

Biri çocuğun ve ailenin ihtiyaçlarına daha yakından eşlik ettiğim bir alan.

Diğeri çocukların oyun aracılığıyla büyüdüğü, keşfettiği ve ilişki kurduğu bir alan.

İkisinin ortak noktasında ise hep aynı şey var:

Çocuğu değiştirmeye çalışmadan önce onu anlamak.

Gelişimi aceleye getirmeden ona alan açmak.

Ve büyümenin yalnızca çocuğun değil, bütün ailenin yolculuğu olduğunu hatırlamak.

Bugün geriye dönüp baktığımda, yaptığım bütün çalışmaların aslında aynı yerden beslendiğini görüyorum:

Meraktan.

Oyundan.

İlişkiden.

Ve çocukların kendi potansiyellerini kendi hızlarında keşfetmelerine duyduğum inançtan.

Bağ kurmak bazen bir terapi odasında, bazen bir oyun masasının başında, bazen de bir çocuğun “Bir daha oynayalım mı?” demesiyle başlıyor.

Ekibimiz ile tanış